İnsan, varlığı üzerine düşünen tek canlıdır. Veya en azından öyle olduğunu düşünüp durur. Kimse bir martıya “neden yaşıyorsun?” diye sormadı. Belki de bir yunus içsel bir bunalım geçiriyor. Fakat biz hâlâ insanın kendine sorduğu o meşhur sorularla meşgulüz. "Ben kimim?", "Nereden geldim, nereye gidiyorum?", "Bu anlamsızlık duygusu geçecek mi?" ve elbette ‘’ "Bir gün her şey bitecekse neden bu kadar uğraşıyoruz?

"Küçük işler yapmaya istekli olmadıkça, büyük işler başaramayız."– James Clear Modern insanın en görünmez ama en yaygın mücadele alanlarından biri motivasyon. Yeni bir alışkanlık edinmek, yarım kalan bir projeyi tamamlamak ya da sadece yataktan kalkıp gününe anlam katmak… Bazen neyi neden yapmak istediğimizi biliyoruz, ama harekete geçemiyoruz. Bazen de içimizde bir istek bile bulamıyoruz. Peki neden?

Hepimiz zaman zaman ruh halimizin değiştiğini fark ederiz. Bazen hiçbir sebep yokken huzursuz uyanırız, bazen de durduk yere gelen kısa süreli bir keyif hali yaşarız. Bu tür dalgalanmalar yaşamın doğal bir parçasıdır ve genellikle geçici, zararsız deneyimlerdir. Ancak ruh halindeki iniş çıkışlar haftalarca süren bir döngüye dönüşüyor, günlük işlevselliği bozuyor ve benlik algısını etkilemeye başlıyorsa, bu durum bir duygudurum bozukluğu açısından değerlendirilmelidir.

"Yalnızlık, insan ruhunun öğretmenidir; ancak ona kapılırsanız, gardiyanınız olur."  – Friedrich Nietzsche Yalnızlık, insan olmanın...

"Sınırlarınızı aşmanın yolu, önce onlara inanmayı bırakmaktır."   – Abraham Maslow Sınavlar ve performans gerektiren durumlar, yalnızca...

"Kendine inanmaya başladığın gün, başkaları da inanmaya başlar." – Johann Wolfgang von Goethe Özgüven, bireyin kendi yeteneklerine ve...